710.

Najchętniej to bym darł ryja,sypiąc kurwy na cały świat. Dlaczego znowu. Dlaczego nie mogę być z kimś. Dlaczego chcę. Dlaczego chcę komuś siebie dać. Dlaczego nic z tego nie wychodzi. Leżę, jednak spokojnie, tylko w środku, mnie rozrywa. Leżę, trochę wkurzony że nie jestem na komunii u brata. Miało być tak fajnie, tak rodzinnie ... jednak nie jestem rodziną. Leżę i czekam, na sen, na smsa, na pierdolony telefon ... na poniedziałek, by żyć pracą, której nie nienawidzę. Resztki rozsądku trzymają mnie w domu, najchętniej pojechał bym na Dolny ... jeszcze bardziej się zdołować. Resztki rozsądku, albo ogromny ból dupy że mam TYLE kredytów ... że takim jestem niewolnikiem. A chciałbym mieć kawałek ziemi ... swój kawałek łąki ... bym mógł leżeć na swojej trawie, swojej ziemi, palić swoje ognisko, bym miał swój adres ... i może wtedy by ktoś przyszedł, ktoś mnie odwiedził ... a może nawet ... ktoś był. W dupie mam komunię ... szkoda mi tych małych ludzików ... szczerych, prawdziwych ... szkoda. Rozwala mnie od środka, trzęsie. W takim stanie nie funkcjonuję normalnie. Zawalam ... sprawy. Marnuję ... czas. TRWONIĘ ... ŻYCIE. A kurwa mam jedno, jedyne, krótkie. Mam ochotę wykrzyczeć Jej. No ale po co, przecież nie jest niczemu winna. NIC MI NIE OBIECYWAŁA. A worek węgla przytargała. Mam gorączkę ... muszę wyjść.