Samotność.

Mi doskwiera. Ewa, zdjęcia cudne, dajesz mi siebie. Piszesz, dzwonisz ... plnujesz, a mi i tak mało. I tak czuję się samotny. Bo jestem sam. Codziennie. Nawet wśród ludzi. Kiepsko było, jednak po telefonia do G. jeszcze gorzej się zrobiło, impreza, Maniek, gdzie w tym wszystkim ja, albo trafniej ... MY. Ok, jasne boję się i marudzę, denerwuję przed pokojem, łazienką, karierą czy choćby wypłatą. Hm, jest kijowo, doskwiera mi samotność, czuję że życie upływa, a ja siedzę ... sam. Nie rozmawiam, nie jadę, nie dotykam, a chcę mimo że, jestem stary ... a może własnie dla tego. Ewa kocham Cię. Ale nie ma Cię, TU.