Potrzebuję.

Celu. Daty. Człowieka. Czekałem na ósmego listopada, szybko zleciało, szkoda że się nie udało. Szkoda że nic nie zmieniło się. Na lepsze. Prawie rok czekałem na dwudziestego trzeciego, dziś miałem dać wypowiedzenie, rozpocząć nowe życie. A wręcz odwrotnie, prawie się zgodziłem zostać, poddałem się kolejny raz. Znowu mi się nie udało. Możliwe że te daty, to tylko ucieczka, odkładanie życia. Może jednak,się oszukuję. Może tak, maskuję swoją nieudolność. Raczej. Mam zostać, i jak robot, jak wszyscy , przychodzić odsiedzieć osiem godzin. Mam zrozumieć, że nikt ze mną nie pójdzie. Mam powoli iść na złom? Ewa. Pracuj. Zapomnij. Smsy ... skasowałem. Zdjęć ... już nie mam. Szczęśliwego Nowego Roku. Zły dzień. Pełen śmiechu. Zły czas. Nie pojadę po pracy do Ciebie. Na pierogi też nie. Ciekawe czemu Aśka nie pisze, obie. Jestem sam.